ZoomNews

Απεργούν σήμερα και οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία

«Ολοκληρώθηκε η διαπραγμάτευση της ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και παρά τις περικεφαλαίες του Κολοκοτρώνη που μοίραζε στις ουρές των τραπεζών ο Υπουργός Άμυνας, έχουμε την ολική επαναφορά των ασκούμενων πολιτικών της προηγούμενης πενταετίας, με ΣΥΜΦΩΝΙΑ για 3ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ που κατακρεουργεί τους πολίτες. Η κυβέρνηση κατά τη διαπραγμάτευση δεν κινήθηκε στη βάση υλοποίησης των προεκλογικών δεσμεύσεων και την αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής, αλλά με το βλέμμα στραμμένο στη διατήρηση των εσωκομματικών ισορροπιών». Τα παραπάνω τόνισε σε ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ) προσθέτοντας: «Την προαποφασισθείσα ΣΥΜΦΩΝΙΑ από την 20η Φλεβάρη στο κείμενο της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ «ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ» (όπως απεδείχθη), την μετακύλυσαν μετά τη λήξη του προγράμματος και τη διεξαγωγή του Δημοψηφίσματος, για να την εμφανίζουν ως μονόδρομο, υπό την πίεση των ασφυκτικών χρηματοδοτικών αναγκών.

Το ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ όπως προβλέψαμε ήταν ΨΕΥΤΟΔΙΛΛΗΜΑΤΙΚΟ, αφού ο Πρωθυπουργός εξέλαβε το ΟΧΙ, ως ΝΑΙ στη σύναψη του 3ου ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ. Απεδείχθη εντός ολίγων ημερών το παραπλανητικό δίλλημα που τέθηκε προς επιλογή στο Λαό.

Από τη μία η πρόταση Γιούνγκερ που την αποδέχθηκε η κυβέρνηση και από την άλλη το πολιτικό αφήγημα της κυβέρνησης, που ημέρα με την ημέρα άλλαζε αφαιρώντας μία – μία τις κόκκινες γραμμές.

Ως πολιτικό αφήγημα η κυβέρνηση πριν τις εκλογές είχε την κατάργηση των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ σε ένα άρθρο με ένα Νόμο. Μετά τις εκλογές κατά τις προγραμματικές δηλώσεις, αφηγήθηκε την διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης και τη σταδιακή κατάργηση των ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΝΟΜΩΝ. Αργότερα επέλεξε γραμμή άμυνας τη ΣΥΜΦΩΝΙΑ με 3,5δις μέτρα για τα έτη 2015, 2016. Μετά λίγων ημερών ανέβηκε το κόστος των μέτρων στα 8,5δις (αποδοχή με δισέλιδη επιστολή, υπογεγραμμένη δια χειρός Τσίπρα, προς τους ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ 30 Ιούνη). Και κατέληξε σε ΣΥΜΦΩΝΙΑ με ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, τακτικές αξιολογήσεις από την ΤΡΟΪΚΑ, νέα μέτρα και ξανά νέα μέτρα.

Οι συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιβάλλουν την άσκηση νεοφιλελεύθερων πολιτικών σε όλες τις χώρες μηδενός εξαιρουμένης. Πόσο μάλλον στη χώρα μας που χρειάζεται δανεικά για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών.

Τα ΔΑΝΕΙΚΑ πάνε μαζί με ΜΝΗΜΟΝΙΑ. ΜΝΗΜΟΝΙΑ που διαλύουν ότι απέμεινε από κοινωνικό, εργασιακό, ασφαλιστικό, μισθολογικό δικαίωμα.

Με την ψήφιση του «Δημοσιονομικού Συμβουλίου» ως κόφτη των κοινωνικών δαπανών, τελειώνει το Δημόσιο Σύστημα Υγείας και Πρόνοιας. Οι υπηρεσίες μετατρέπονται σε ανταποδοτικές, ανταγωνιστικές και οι πολίτες θα πληρώνουν από την τσέπη τους την υγειά τους.

Η υποστελέχωση και η υποχρηματοδότηση θα αντιμετωπιστούν από τα έσω του συστήματος, με κατάργηση, υποβάθμιση, απαξίωση Μονάδων Υγείας και Πρόνοιας.

Μειώνονται δραστικά οι παροχές του ασφαλιστικού συστήματος. Το ύψος των συντάξεων θα συνδέονται με την βιωσιμότητα, την αυτοχρηματοδότηση του συστήματος (μεγάλη αύξηση εισφορών σε κύριες και επικουρικές). Καταργούνται οι πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, ακόμη και τα θεμελιωμένα δικαιώματα που απαγορεύεται να θιγούν από το ΣΥΝΤΑΓΜΑ της χώρας.

Αυξάνεται η υγειονομική περίθαλψη από 4% στο 6% και δικαιώνει την εκτίμησή μας ότι η κατάργηση του 5ευρου είναι «στάχτη στα μάτια».

Μέσω της ψήφισης του Νέου Μισθολογίου, τη νέα φοροεπιδρομή και την Αξιολόγηση, είναι βέβαιες νέες μειώσεις μισθών (έμμεσες και άμεσες), κινητικότητα, νέες διαθεσιμότητες και απολύσεις.

Σε εξέλιξη είναι η πλήρης διάλυση του κοινωνικού ιστού με τις νέες φορομπηχτικές ρυθμίσεις. Βάρβαρα μέτρα που θίγουν το σύνολο των πολιτών. Μέτρα κατ’ εξακολούθηση.

Οι συνθήκες τους Ευρωπαϊκής Ένωσης επιβάλλουν την άσκηση νεοφιλελεύθερων πολιτικών και απαιτείται η δημιουργία Ευρωπαϊκού Εργατικού Κινήματος ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ τους.

Εξακολουθούν όμως να υφίστανται δύο πολιτικές επιλογές εντός του ΠΛΑΙΣΙΟΥ της ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ. Η πρώτη είναι η αναζήτηση των δημοσιονομικών μεγεθών που επιβάλλουν οι συνθήκες, με περαιτέρω συρρίκνωση εισοδημάτων και κοινωνικών δικαιωμάτων (όπως έπραξαν όλες οι ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ έως σήμερα) και η δεύτερη επιλογή την οποία εμείς διεκδικούμε με δυναμικές κινητοποιήσεις, είναι η δίκαιη κατανομή του παραγόμενου πλούτου, η κοινωνική συνοχή, τα προγράμματα ανάπτυξης με συνοδεία μετρήσιμων κοινωνικών στόχων (κοινωνική συνοχή, καταπολέμηση ανεργίας, προστασία της αγοράς εργασίας, αύξηση των κοινωνικών δαπανών κ.α.)

Η κυβέρνηση υποτάχθηκε στα επιχειρηματικά συμφέροντα, επιλέγοντας το δρόμο της υποταγής και το ρόλο της αναλώσιμης κυβέρνησης για να εκτονώσει τη λαϊκή αγανάκτηση».

 

Related Posts

%d bloggers like this: