ZoomNews

Ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές για τη λειτουργικότητα της σπονδυλικής στήλης

Για πρώτη φορά πραγματοποιείται στη χώρα μας  work shop, που αφορά τις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, για τη λειτουργικότητα της   σπονδυλικής στήλης.  Στο work shop, 40 επιστήμονες (ορθοπεδικοί, νευροχειρουργοί, και αναισθησιολόγοι από την Γερμανία, Αγγλία, Κύπρο, Αλβανία, Σερβία, Βουλγαρία, Ουκρανία και Ελλάδα), θα εκπαιδευτούν σε 3 πτώματα στο ανατομείο του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης από τις 16 έως τις 19 Φεβρουαρίου.

Οι τεχνικές αυτές αφορούν ασθενείς, που πάσχουν από χρόνια προβλήματα λόγω κήλης μεσοσπονδυλίου δίσκου ή σπονδυλικής στένωσης. Το πρακτικό  σεμινάριο θα έχει τρία σκέλη.

  1. ενδοσκοπική διατρηματική δισκεκτομή
  2. διαδερμική διατρηματική σπονδυλοδεσία
  3. εγχύσεις στη σπονδυλική στήλη

«Η χειρουργική τόσο λόγω της οικονομικής κρίσης, όσο και λόγω της εξέλιξης εργαλείων και τεχνικών, οδηγείται στις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές. Στη χώρα μας οι παθήσεις  μεσοσπονδυλίου δίσκου και στένωσης του μεσοσπονδυλίου τρήματος λόγω εκφύλισης, αντιμετωπίζονταν μέχρι πρόσφατα με τον παραδοσιακό τρόπο, δηλαδή με δισκεκτομή,  μικροδισκεκτομή (χρήση μικροσκοπίου) και  σπονδυλοδεσία, δηλαδή με ανοιχτές τεχνικές. Τα τελευταία 5 χρόνια στην Ελλάδα, με την εισαγωγή της ενδοσκοπικής χειρουργικής (χρήση ενδοσκοπίου με οπή μόλις 8 χιλιοστών), η στένωση μεσοσπονδυλίου τρήματος και η στένωση μεσοσπονδυλίου δίσκου αντιμετωπίζονται και ενδοσκοπικά, ακόμα όμως σε μικρό ποσοστό. Μόλις  το 3-5% των συνολικών επεμβάσεων, που αφορούν την κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου αντιμετωπίζονται ενδοσκοπικά λόγω του ότι η τεχνική είναι ιδιαίτερα απαιτητική, αφού απαιτείται συνδυασμός διαδερμικών τεχνικών και ενδοσκοπικής χειρουργικής. Ουσιαστικά κάθε μία από τις τεχνικές αποτελεί ξεχωριστή υποειδικότητα στη χειρουργική. Στην Ελλάδα δεν λείπουν τα ενδοσκόπια, αλλά οι εξειδικευμένοι επιστήμονες αυτών των τεχνικών», δήλωσε κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου ο επίκουρος καθηγητής ορθοπεδικής από το  πανεπιστήμιο Αλεξανδρούπολης και υπεύθυνος του work shop Στέλιος Καπετανάκης.

Αμέσως μετά αναφέρθηκε στην  ενδοσκοπική διατρηματική δισκεκτομή ( τεχνική που χρησιμοποιείται για τη  θεραπεία των στενώσεων της σπονδυλικής στήλης), στα πλεονεκτήματά της, αλλά και στην ένδειξη που έχει η εφαρμογή της, σε συγκεκριμένες ομάδες ασθενών. « Με την συγκεκριμένη τεχνική εισάγεται από οπή 8 χιλιοστών διαδερμικά μία βελόνα, η οποία διαπερνά τους μυς και τα περιβλήματα των μυών φτάνοντας στο τρήμα (η οπή από την οποία διέρχεται το νεύρο, που ξεκινάει από τη σπονδυλική στήλη και νευρώνει κάποιο τμήμα του σκελετού). Αμέσως μετά ανοίγεται μία δίοδος με διαστολείς διαφορετικών μεγεθών από τον μικρότερο στο μεγαλύτερο για να μπει μία κάνουλα πάνω από αυτούς τους διαστολείς και να στερεωθεί στο τρήμα. Μέσα στην κάνουλα μπαίνει ένα εύκαμπτο ενδοσκόπιο με δύο θύρες. Από τη μία θύρα ο γιατρός εξασφαλίζει την έμμεση όραση του χειρουργικού του πεδίου σε μεγέθυνση, ενώ από την άλλη εισάγονται ειδικές λαβίδες με τις οποίες κόβεται η κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου, που πιέζει το νεύρο , χωρίς να αγγίζεται το νεύρο. Η όλη επεμβατική πράξη γίνεται με τοπική αναισθησία ή ελεγχόμενη καταστολή (μέθη), έτσι ώστε ο ασθενής να μην πέφτει σε βαθύ ύπνο κατά τη διάρκεια της επέμβασης, αλλά να συνεργάζεται με τον γιατρό, προκειμένου να αποφευχθούν βλάβες του νεύρου. Ο γιατρός πριν τραυματίσει το νεύρο το γνωρίζει από τις αντιδράσεις του ασθενή,  κάτι που δεν εξασφαλίζεται με τις παραδοσιακές τεχνικές. Αυτό είναι και το κυρίαρχο πλεονέκτημα της τεχνικής. Το δεύτερο επίσης σημαντικό είναι ότι η τεχνική αποτελεί πρώτη επιλογή σε ασθενείς, που δεν μπορούν να πάρουν αναισθησία, όπως αυτοί που έχουν καρδιακή, νεφρική ή αναπνευστική ανεπάρκεια, όπως και όσοι πάσχουν από πάρκινσον ή σκλήρυνση κατά πλάκας. Επί πλέον επειδή δεν επεμβαίνει στην ανατομία των μυών, των οστών, των συνδέσμων και δεν προκαλεί μετεγχειρητικές φλεγμονές,  έχει ένδειξη σε ομάδες, που είναι ευπαθείς στις λοιμώξεις, όπως είναι οι διαβητικοί. Η όλη επεμβατική διαδικασία διαρκεί 20-30 λεπτά και ο ασθενής είναι περιπατητικός μόλις συνέλθει από τη μέθη».

Να σημειωθεί ότι η ενδοσκοπική διατρηματική δισκεκτομή εφαρμόστηκε για πρώτη φορά από τον Kambin το 1980 και έκτοτε εφαρμόζεται με επιτυχία ως τεχνική ρουτίνας στη Γερμανία, την Αμερική, τη Ν. Κορέα και τα τελευταία 5 χρόνια και στην Ελλάδα.

Τέλος ο κύριος Καπετανάκης  περιέγραψε την τεχνική της διαδερμικής διατρηματικής σπονδυλοδεσίας κατά την οποία οποία   όπως είπε «εισάγονται βίδες σε απόσταση 3 με 4 εκ. από τη μέση γραμμή – τη ραχοκοκαλιά. Μεταξύ τους οι βίδες ενώνονται με ράβδους, ενώ  μεταξύ των σπόνδυλων εισάγεται ένας κλωβός (πλέγμα), που χρησιμεύει στην ένωση των 2 παρακείμενων σπονδύλων. Λόγω της πλαγιάς προσπέλασης των βιδών δε παρακάμπτεται η φυσιολογική ανατομία της σπονδυλικής στήλης όσον αφορά τους μυς, τα οστά, τους συνδέσμους, ενώ η απώλεια αίματος δε ξεπερνά τα 50 ml. Ο ασθενής μπορεί και σηκώνεται την επόμενη μέρα, ενώ φεύγει από το νοσοκομείο σε 2 ήμερες και επανέρχεται στη δραστηριότητα του μέσα σε ένα μήνα».

Η διαδερμική διατρηματική σπονδυλοδεσία έχει ένδειξη σε ασθενείς με μειωμένη κίνηση,  που πάσχουν από βαρεία σπονδυλική στένωση εξ αιτίας οστεοφύτων  ή οστεοποιημένων δίσκων, που πιέζουν τα νεύρα στην περιοχή  της στένωσης.  Ακόμα εφαρμόζεται σε αποτιτανωμένο μεσοσπονδύλιο δίσκο. Η αναίμακτη αυτή τεχνική δίνει ελπίδα σε ασθενείς μεγάλων ηλικιών, που δεν μπορούν υποβληθούν σε μεγάλα αιματηρά και πολύωρα χειρουργεία.

Οι εγχύσεις στη σπονδυλική στήλη έχουν σκοπό την ανακούφιση από τον πόνο που προκαλούν διάφορες παθολογικές καταστάσεις, αφού έχει προηγηθεί φαρμακευτική αγωγή και δεν έχει αποδώσει,  όπως εξήγησε ο Παναγιώτης Θεοδοσιάδης αναισθησιολόγος – θεολόγος, διδάκτορας Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ.

«Οι εγχύσεις αφορούν όλη τη σπονδυλική στήλη, από την αυχενική και θωρακική μοίρα  έως  την οσφυϊκή μοίρα.

Η έγχυση μπορεί να αφορά τις μικρές αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης, τον επισκληρίδιο χώρο ή κάποιο από τα τρήματα από όπου εξέρχεται η ρίζα του νεύρου, που πάσχει (διατρηματική έγχυση).

Η έγχυση στην σπονδυλική στήλη γίνεται σε άσηπτο χειρουργικό περιβάλλον, ενώ είναι απαραίτητη η χρήση του ακτινοσκοπικού μηχανήματος στην πλειονότητα των περιπτώσεων  με συνεχή ακτινοσκοπικό έλεγχο, προκειμένου να τοποθετηθεί η βελόνα στο σωστό μέρος. Η όλη διαδικασία είναι ανώδυνη, αφού γίνεται με τοπική αναισθησία και η βελόνα που χρησιμοποιείται είναι πολύ λεπτή. Ο ασθενής μετά από παραμονή μιας ώρας περίπου, αποχωρεί από το νοσηλευτικό ίδρυμα.

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι συνδυασμός τοπικού αναισθητικού και κρτικοστεροειδούς προκειμένου να εξασφαλιστεί η άμεση αναλγησία μέσω του πρώτου και η μακρόχρονη μέσω του δευτέρου.

Σε ότι αφορά τον αυχένα, παθήσεις στις οποίες θα μπορούσε να προσφέρει πολύ καλό αναλγητικό αποτέλεσμα μια έγχυση (ο τύπος της έγχυσης είναι ειδικός για κάθε πάθηση), είναι η αυχεναλγία μετά από κάκωση, η αρθρίτιδα, δισκοκήλη, η ριζαλγία (πίεση της ρίζας του νεύρου), ο πόνος από έρπητα ζωστήρα  κ.ά. Παρόμοιες είναι οι ενδείξεις για την θωρακική και την οσφυϊκή μοίρα.

Η διάρκεια και το αναλγητικό αποτέλεσμα  της έγχυσης κυμαίνεται από δυο μήνες έως ένα χρόνο και  ποικίλει από ασθενή σε ασθενή, ενώ ο βασικός παράγοντας είναι η βαρύτητα της πάθησης. Για μονιμότερο αποτέλεσμα χρησιμοποιούνται  οι ραδιοσυχνότητες (RF) με παρόμοια τεχνική.

Εκτός από τις εγχύσεις για  τους “καλοήθεις” αυτούς πόνους υπάρχουν και εγχύσεις που γίνονται σε πλέγματα νεύρων για την αντιμετώπιση του πόνου από κάποια κακοήθεια που τα έχει διηθήσει π. χ. στον καρκίνο του στομάχου ή του παγκρέατος γίνεται έγχυση- νευρόλυση του κοιλιακού πλέγματος».

Είναι σημαντικό να ειπωθεί ότι στο πλαίσιο γενικότερα των εγχύσεων για την αντιμετώπιση του πόνου, γίνονται και εγχύσεις για την αντιμετώπιση των διαφόρων μορφών κεφαλαλγίας, όπως της νευραλγίας τριδύμου, της ινιακής κεφαλαλγίας, της ημικρανικής κρίσης κ.ά.

Βασική προϋπόθεση για την επιτυχία όλων των παραπάνω εγχύσεων είναι η σωστή διάγνωση της αιτίας του πόνου.

Related Posts

%d bloggers like this: