ZoomNews

Για το Παρίσι, την συλλογική μας Οκτάνα

Της Ξένιας Κουναλάκη

Όποιος έχει περπατήσει νύχτα στις ανοιχτές παρισινές λεωφόρους και τις γέφυρες του Σηκουάνα, την ώρα που τα πιτσιρίκια παίζουν μουσικές και φλερτάρουν στις όχθες του, αψηφώντας τις παραδοσιακές διαμάχες («ποιά ειναι πιο ζωντανή, η Ριβ Γκος;»), ξέρει ότι η πόλη αυτή είναι συνώνυμη του έρωτα και της ζωής.

Κάθε στερεότυπο υποχωρεί κι ατονεί μπροστά σε αυτόν τον αέναο ύμνο στις αισθήσεις: μουσικές αφρικανικές και σανσον, μυρωδιές μπαγκέτας και φελαφελ, κομψές αρχιτεκτονικές Οσμαν και Ζαχα Χαντιντ, το Ορσε και το Λούβρο και το Μπρανλι κι οι υπέροχες αυτοσχέδιες μόδες στους δρόμους που γίνονται πασαρέλα αληθινής ομορφιάς, συγκινητικής νιότης.

Όλα αυτά βρέθηκαν χθες στο στόχαστρο των δραστών. Κι αυτό δεν αφορά μονο τους κατοίκους της πόλης, αφορά όλους μας, όσους θεωρούμε ότι το Παρίσι είναι η χειροπιαστή ουτοπία μας, ένας τόπος, στον οποίο κάποτε μπορούμε κι εμείς να ζήσουμε, έστω για λίγες μέρες, ως τουρίστες. Το Παρίσι είναι η Οκτανα μας, «μεταίχμιο της Γης και του Ουρανού».

Το σοκ είναι μεγάλο και καλύτερα να αποφύγουμε τώρα, τις πρώτες ώρες, όσο αυτή η μητρόπολη πενθεί ακόμη νέα παιδιά, τις αναλύσεις για το το σημαίνει αυτή η επίθεση και τι συνέπειες θα έχει για την αίσθηση φόβου σε όλη την Ευρωπη, την ενθάρρυνση του Ισλαμικου Κράτους, την ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας παντού, την περιστολή των ελευθεριών, την γιγάντωση της ισλαμοφοβίας και την μετεξέλιξη της προσφυγικής κρίσης, την άνοδο της Ακροδεξιάς.

Αυτό που προέχει είναι η συμπαράσταση στους φίλους μας που ζουν στο Παρίσι κι αυτήν τη στιγμή είναι τρομοκρατημένοι κι η προστασία μιας πόλης-σύμβολου ενός συγκεκριμένου, δικού μας εν τελεί, τρόπου ζωής.

Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *