ZoomNews

Η ωραία κοιμωμένη, αγκυλωμένη χώρα

Γράφει ο Αριστοτέλης Αϊβαλιώτης
Έχω δει, για παράδειγμα, περνώντας με σκάφος, τη νύχτα, τις δύο ανεμογεννήτριες που έχουν μπει εδώ και τέσσερα-πέντε χρόνια στο άκρο της Πάτμου. Με το κόκκινο φως που αναβοσβήνει στην κορυφή τους μου έδωσαν την παρηγοριά που δίνει ένας φάρος στον ταξιδιώτη που θαλασσοπνίγεται.
Ή το αιολικό πάρκο στο ερημονήσι του Αγίου Γεωργίου, έξω από το Σούνιο, να λάμπει σαν τούρτα γενεθλίων τη νύχτα.
Στην Κοπεγχάγη, της ευδαίμονος Δανίας, το αιολικό πάρκο που στεφανώνει το λιμάνι της φαίνεται σαν ένα μοντέρνο αισθητικό κόσμημα πάνω σε ένα παραδοσιακό αστικό τοπίο.
Αλλά ίσως αυτή να είναι μια πολύ υποκειμενική άποψη. Γιατί όμως δεν ξεσηκώνονται αντιδράσεις και για ανάλογης αισθητικής άλλα στοιχεία του τεχνικού πολιτισμού που μας περιβάλλει; Όπως, για παράδειγμα, για τους πυλώνες υψηλής τάσης, τους φάρους, τους πύργους ελέγχου των αεροδρομίων, τα λιμάνια, τους στύλους και τα καλώδια της ΔΕΗ; Ή, αν πάμε στα νησιά, τους δρόμους, που χαρακώνουν το τοπίο, πολλές φορές παρουσιάζοντας όψη σαν ανοιχτό νταμάρι;
Το φαινόμενο της άρνησης των τοπικών κοινωνιών να αποδεχτούν τις ανεμογεννήτριες θέλει μελέτη. Το βλέπουμε στα νησιά (σε όλα, όχι μόνο στις Κυκλάδες), το βλέπουμε στην Κρήτη, στην Πελοπόννησο κ.α.
Είναι άραγε ζήτημα αισθητικής και μόνο; Είναι φόβος μπροστά στο καινούργιο που αλλάζει το τοπικό τοπίο όπως το ξέραμε; Είναι μικρά τοπικά συμφέροντα που συνδέονται με το status quo της σημερινής ηλεκτροπαραγωγής; Είναι η ιδεολογική αντίθεση στο επιχειρηματικό μοντέλο που ενσωματώνουν; Είναι μόνο έλλειψη γνώσης και πληροφόρησης; Είναι όλα μαζί τα παραπάνω;
Και καλά, να δεχτώ ότι χρειάζονται εξαιρέσεις, νησιών, ή ότι πρέπει να μελετηθεί η σωστή κλίμακα, πόσες και ποιες ανεμογεννήτριες είναι ενδεδειγμένες για τον κάθε τόπο. Αλλά αυτή η συνολική απόρριψη με προβληματίζει πάρα πολύ.

Έχουμε ένα στρεβλό μοντέλο παραγωγής ενέργειας στη χώρα, χωρίς ορθολογική ποικιλία και ισορροπία. Έχουμε, φαίνεται, αποφασίσει όλοι, κυβέρνηση και κοινωνία, να μην το αλλάξουμε.
Μέχρι να καταρρεύσει.

Έτσι, άλλωστε, κάνουμε πάντα…

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

%d bloggers like this: