ZoomNews

Η πλατεία είναι γεμάτη

Της Αγγελικής Σπανού

Όταν κοιτάς από ψηλά η ζωγραφιά είναι πολύ ωραία. Κόσμος που βγαίνει στο δρόμο με το σύνθημα “Παίρνουμε τη διαπραγμάτευση στα χέρια μας” ή, την επόμενη μέρα, “Μένουμε Ευρώπη” . Ειρηνικές κινητοποιήσεις χωρίς έντονη παρουσία αστυνομίας και έκτροπα, με ελεύθερη πρόσβαση ακόμη και στον προαύλιο χώρο της Βουλής και εντυπωσιακά φωτογραφικά στιγμιότυπα. Οταν πλησιάζεις πιο κοντά διαπιστώνεις ότι τα χρώματα είναι κάπως θαμπά. Υπάρχουν κόμματα που εργάζονται δραστήρια για να πετύχει η μία και η άλλη συγκέντρωση, υπάρχουν καθαρές πολιτικές σκοπιμότητες, ακόμη και αντίθετες αναγνώσεις της ίδιας πραγματικότητας από διαφορετικά ΜΜΕ ανάλογα με την επιδίωξη. Αλλοι από τους συμμετέχοντες δεν συνειδητοποιούν ότι η παρουσία τους αξιοποιείται από ιδιοτελείς διοργανωτές, κάποιοι το παραβλέπουν μπροστά στην επιθυμία τους να αντιδράσουν, ορισμένοι δεν ενοχλούνται καν γιατί οι ίδιοι κινούνται από την ιδεολογική τους φόρτιση. Οσο πιο κοντά φτάσεις, τόσο πιο σκούρο γίνεται το φόντο. Οι δύο πλευρές συγκρούονται και στα social media με έναν τρόπο που δείχνει ότι έχουν πάρει τον έλεγχο της κατάστασης οι ακραίοι. Βρίζονται χυδαία, εκτονώνουν τυφλή οργή και μίσος, ξεσπούν τα απωθημένα τους, τραμπουκίζουν, προπηλακίζουν, χουλιγγανίζουν. Οπως συνήθως συμβαίνει, οι μετριοπαθείς κάνουν ένα βήμα πίσω, δεν μπλέκουν με την ωμοφαγία, άλλοτε κάνουν πως δεν βλέπουν, άλλοτε δεν ενοχλούνται καν, κάποτε απογοητεύονται και αποσύρονται.

Ολοι επικαλούνται το λαό. Στο όνομα του λαού ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε από τη διαπραγμάτευση στη σύγκρουση με τους πιστωτές. Στο όνομα του λαού η αντιπολίτευση επιτίθεται στην κυβέρνηση. Τον λαό επικαλούνται ακόμη και οι εταίροι λέγοντας πως τον συμπονούν για όσα έχει περάσει και για την εξαίρεση των πλούσιων από τα βάρη της κρίσης, ενώ ο λαός μιλάει κάθε εβδομάδα μέσα από τις δημοσκοπήσεις.

Ο λαός είναι σοφός όταν στηρίζει και αφελής ή χαμερπής όταν ακολουθεί τον αντίπαλο. Ο λαός ξέρει ή παραπλανάται – ανάλογα με το χαράκωμα. Ο λαός αποφασίζει ή παρασύρεται, πολίτης ή πελάτης, αθώος ή φταίχτης.

Αυτή την περίοδο ζει μεγάλες στιγμές στην πλατεία. Αλλος λαός τη μια μέρα, άλλος την επόμενη. Ο ένας έχει τη χειρότερη γνώμη για τον άλλο και οι δυο θέλουν να νικήσουν, αλλά χωριστά έχουν περισσότερες πιθανότητες να χάσουν, παρόλο που μαζί δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Αν μπορούσαν, τα πράγματα θα ήταν και πάλι δύσκολα γιατί θα έπρεπε να κοιταχτούν μεταξύ τους, να αναρωτηθούν τι μας συνέβη και καταντήσαμε έτσι, να βρουν και την απάντηση.

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

%d bloggers like this: