ZoomNews

Οι θέσεις του Ελληνο-Αμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου για το Νοσοκομειακό Clawback

Προβληματικό χαρακτηρίζεται, για μια σειρά από λόγους, από την Επιτροπή Φαρμακευτικών Εταιριών του Ελληνο-Αμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου το άρθρο 15 του Ν. 4346/2015 στο οποίο ορίζεται ότι: Στο άρθρο 11 του Ν. 4052/2012 (Α΄ 41), όπως ισχύει, προστίθεται παράγραφος στ΄, ως εξής: «στ. 1. Καθιερώνεται μηχανισμός αυτόματης επιστροφής (claw back) για την ενδονοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη. Το όριο δαπανών των δημόσιων νοσοκομείων για τη φαρμακευτική δαπάνη, πέραν του οποίου εφαρμόζεται ο μηχανισμός αυτόματης επιστροφής (claw back), ορίζεται σε πεντακόσια εβδομήντα εκατομμύρια (570.000.000,00) ευρώ για το έτος 2016, σε πεντακόσια πενήντα εκατομμύρια (550.000.000,00) ευρώ για το έτος 2017 και σε πεντακόσια τριάντα εκατομμύρια (530.000.000,00) ευρώ για το έτος 2018, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ. Οποιαδήποτε φαρμακευτική δαπάνη υπερβαίνει τα παραπάνω καθορισθέντα όρια, επιστρέφεται από τις φαρμακευτικές εταιρείες ή τους κατόχους αδείας αγοράς και καταβάλλεται σε ειδικό λογαριασμό που ορίζεται από τον Υπουργό Υγείας ή συμψηφίζεται από το Υπουργείο Υγείας με ισόποσες οφειλές για την προμήθεια φαρμακευτικών προϊόντων. 2. Στην ανωτέρω διάταξη στ.1. εμπίπτουν όλες οι φαρμακευτικές δαπάνες που δεν περιλαμβάνονται στον ισχύοντα κλειστό προϋπολογισμό του ΕΟΠΥΥ. 3. Οποιαδήποτε υπέρβαση των δημόσιων δαπανών για τα φαρμακευτικά προϊόντα πάνω από το όριο δαπανών του έτους, εντός του οποίου πραγματοποιείται η δαπάνη, δεν επιτρέπεται και θα επιστρέφεται αυτόματα. Με απόφαση του Υπουργού Υγείας, η οποία θα εκδοθεί έως τις 10.12.2015, καθορίζεται κάθε λεπτομέρεια που απαιτείται για την εφαρμογή της διάταξης αυτής.

Όπως υποστηρίζει η Επιτροπή με ανακοίνωσή της «η δαπάνη που προβλέπεται για το 2016 είναι κατά 130 εκ. λιγότερη από αυτή που πραγματοποιήθηκε το 2015 αν αθροίσουμε τις δαπάνες των νοσοκομειακών φαρμακείων που είναι 507 εκ. Ευρώ σύμφωνα με την έκθεση του προϋπολογισμού, και άνω των 250 εκατομμυρίων που υπολογίζεται η δαπάνη των νοσοκομειακών φαρμάκων του Ν. 3816 1Α που διακινούν τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ μετά από βεβαίωση «ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ» των δημοσίων νοσοκομείων.
Το πρόβλημα αυτό είναι σημαντικό και αφορά σε ολόκληρη τη βιομηχανία ερευνητική και γενοσήμων, εγχωρίων συμφερόντων ή πολυεθνικών εταιρειών από όποια σκοπιά και αν το εξετάσουμε. Στηρίζουμε δε τις προσπάθειες του ΣΦΕΕ για τη λύση του προβλήματος και σε υποστήριξη αυτών των προσπαθειών καταθέτουμε τις δικές μας προτάσεις, έτσι ώστε από κοινού και σε πνεύμα συνεργασίας να διαμορφωθούν οι κατάλληλες, κατά το δυνατόν, συνθήκες για τη διασφάλιση της ομαλής διάθεσης των φαρμακευτικών σκευασμάτων και της απρόσκοπτης πρόσβασης των ασθενών στις θεραπείες τους…
Η επιδιωκόμενη λύση:
a. Κατ’ αναλογία της ρύθμισης για την εξωνοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη, προτείνουμε να διατηρηθεί σταθερή για την επόμενη τριετία η δαπάνη για τη νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη, όπως αυτή διαμορφώνεται αθροιστικά από τις δαπάνες των νοσοκομειακών φαρμακείων και των φαρμακείων ΕΟΠΥΥ για τα φάρμακα 1Α, για τα οποία δηλώνεται «ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ». Συγκεκριμένα ο προϋπολογισμός θα μπορεί να διαμορφωθεί στο ύψος των 500 περίπου εκατομμυρίων για τα δημόσια νοσοκομεία και 250 εκατομμυρίων για τα φάρμακα 1Α που διανέμονται μέσω φαρμακείων ΕΟΠΥΥ με την ένδειξη «ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ».
b. Να παραμείνουν σταθερά τα δίκτυα διανομής των φαρμάκων αυτών, είτε μέσω των νοσοκομειακών φαρμακείων είτε μέσω των φαρμακείων ΕΟΠΥΥ, έτσι ώστε να είναι δυνατή η πρόσβαση των ασθενών στην κατάλληλη θεραπεία. Η διάκριση μεταξύ των δύο επιμέρους ποσών βασίζεται στη δυνατότητα του ΕΟΠΥΥ να εξυπηρετεί περιπατητικούς ασθενείς που προσέρχονται στα νοσοκομεία και κλινικές για νοσηλεία ημέρας και δεν απαιτείται η παραμονή τους στο νοσοκομείο και τη νύχτα(ένα μεγάλο ποσοστό των ογκολογικών και άλλων ασθενών που πάσχουν από σοβαρές παθήσεις).
c. Να συμφωνηθεί με τους δανειστές ένα δεσμευτικό πρόγραμμα ανάπτυξης μηχανισμών εξορθολογισμού της νοσοκομειακής δαπάνης, περιλαμβανομένης της φαρμακευτικής δαπάνης για νοσηλευόμενους ασθενείς και ασθενείς ημερήσιας νοσηλείας (νοσοκομειακά θεραπευτικά πρωτόκολλα, έλεγχος συνταγογράφησης, επιτροπή διαπραγμάτευσης, αναβάθμιση Επιτροπής Προμηθειών κλπ).
Για ποιους λόγους η ρύθμιση αυτή μπορεί να είναι θεμιτή;
i. Με τη ρύθμιση αυτή αποφεύγεται η μείωση της συνολικής φαρμακευτικής δαπάνης κατά 450 εκ. Ευρώ συνολικά για την επόμενη τριετία, γεγονός που θα αποδείξει τη διαπραγματευτική ικανότητα του Υπουργείου Υγείας και της κυβέρνησης γενικότερα.
ii. Αποφεύγεται η υλοποίηση ενός μέτρου που θα αποτελεί παγκόσμια αρνητική πρωτοτυπία για τους παρακάτω λόγους.
a. Η νοσοκομειακή δαπάνη αφορά στη θεραπεία ασθενών οι οποίοι αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας για την αντιμετώπιση των οποίων δέχονται μια σειρά υγειονομικών παρεμβάσεων όπως εγχειρήσεις ή άλλες επεμβάσεις, ειδικές εξετάσεις και θεραπείες και μεταξύ άλλων και φαρμακευτική αγωγή.
b. Η φαρμακευτική αγωγή εντός νοσοκομείου εξαρτάται από την πάθηση, την κατάσταση του ασθενούς και τη βαρύτητα του περιστατικού, την κλινική πρακτική του συγκεκριμένου νοσοκομείου, την επιχειρησιακή του αποδοτικότητα (όπως π.χ. ταχύτητα διενέργειας εξετάσεων και προγραμματισμού χειρουργείων) και τυχαία γεγονότα, όπως επιπλοκές στην επέμβαση, ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις κλπ.
c. Ο έλεγχος των νοσοκομειακών προϋπολογισμών εξασφαλίζεται κυρίως με μηχανισμούς προοπτικής χρηματοδότησης, όπως ΚΕΝ ή Diagnosis Related Groups (DRGs) σύμφωνα με τους οποίους διαμορφώνεται μια εκ των προτέρων αμοιβή για διαφορετικές κατηγορίες περιστατικών. Έτσι το νοσοκομείο έχει το κίνητρο να προσπαθεί να επιτυγχάνει τη θεραπεία του ασθενούς με κόστος ίσο ή χαμηλότερο από το όριο αμοιβής που έχει τεθεί για το περιστατικό αυτό. Στα πλαίσια αυτά όλοι οι παράγοντες του νοσοκομείου έχουν κίνητρα να αναζητήσουν τους πλέον οικονομικούς τρόπους αντιμετώπισης των ασθενών, θεσπίζοντας κλινικά πρωτόκολλα, προβαίνοντας σε συμφωνίες με προμηθευτές, μειώνοντας τη μέση διάρκεια νοσηλείας κλπ.
d. Αντίθετα με το πρόσφατα θεσμοθετημένο σύστημα clawback εισάγεται ένα σύστημα αντι-κινήτρων, το οποίο στην πραγματικότητα θα αυξήσει ανεξέλεγκτα τη συνολική δαπάνη. Πιο συγκεκριμένα, οι νοσοκομειακοί φαρμακοποιοί θα έχουν το κίνητρο να παραγγέλνουν μεγαλύτερες ποσότητες για να υπάρχει επάρκεια στα φαρμακεία τους . Όλοι δε οι εμπλεκόμενοι θα γνωρίζουν ότι κατά βάση δεν έχουν καμιά δέσμευση να τηρήσουν τον προϋπολογισμό τους αφού οι φαρμακευτικές εταιρείες θα κληθούν στο τέλος να καταβάλλουν την υπερβάλλουσα δαπάνη. Αντιθέτως κανένα κίνητρο δεν θα εισαχθεί για τη βελτίωση της νοσοκομειακής αποδοτικότητας.
iii. Συνολικά εξασφαλίζεται η σταθερότητα, διαφάνεια και έλεγχος της νοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης την επόμενη τριετία, γεγονός που ικανοποιεί τους δανειστές.
iv. Εξασφαλίζεται η δυνατότητα του ΕΟΠΥΥ να παρέχει φάρμακα προς τους ασθενείς που χρησιμοποιούν ιδιωτικές κλινικές, καλύπτοντας σημαντικές υγειονομικές ανάγκες στα αστικά κέντρα και στην επαρχία. Τους ίδιους ασθενείς οι υπάρχουσες υποδομές των δημοσίων νοσοκομείων δεν θα μπορούσαν να τους εξυπηρετήσουν επαρκώς, γεγονός που ικανοποιεί τους ασθενείς, τον ΕΟΠΥΥ και τα δημόσια νοσοκομεία και ιδιωτικές κλινικές.
v. Καθίσταται δυνατή η ανάπτυξη ενός εθνικού προγράμματος εξορθολογισμού της νοσοκομειακής περίθαλψης μέσω νέων εργαλείων και μεθόδων όπως η λειτουργία της επιτροπής διαπραγμάτευσης, οι συμφωνίες επιμερισμού κινδύνου, η αναβάθμιση της επιτροπής προμηθειών, η λειτουργία των ΚΕΝ κλπ.
vi. Αποφεύγονται τα διαχειριστικά και νομικά προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίζει το σύστημα σήμερα και τα οποία καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη την διοικητική υλοποίηση του μέτρου αυτού:
a. Τα νοσοκομεία λειτουργούν ως ανεξάρτητα ΝΠΔ, χωρίς ενιαίο λειτουργικό σύστημα. Δ εν είναι δυνατή η σε πραγματικό χρόνο παρακολούθηση της δαπάνης, κυρίως εκείνης που πραγματικά καταναλώθηκε και όχι μόνο αυτής που παραγγέλθηκε. Συνεπώς πολύ εύκολα το όριο της δαπάνης δύναται να ξεπερασθεί κατά αρκετές δεκάδες εκατομμυρίων πριν ακόμη γίνει αντιληπτή η υπέρβαση. Αυτό μπορεί να συμβεί αν όλα τα νοσοκομεία παραγγέλλουν ταυτόχρονα σε υψηλές ποσότητες. Κανείς δεν μπορεί να ελέγξει το σύνολο των παραγγελιών και συνεπώς μπορεί η υπέρβαση του προϋπολογισμού να είναι σημαντική.
b. Καθώς το clawback υπολογίζεται επί των δραστικών και του αντιστοίχου μεριδίου αγοράς των φαρμακευτικών εταιρειών, είναι εξαιρετικά απίθανο με βάση το σημερινό πλαίσιο οικονομικής διοίκησης του Συστήματος Υγείας να υπολογίζονται έγκαιρα και με ακρίβεια οι καταναλώσεις του συνόλου των νοσοκομείων, εκκαθαρισμένες από τους παρέδρους, εντός των προθεσμιών που θέτει ο νόμος.
c. Οι πληρωμές των νοσοκομείων καθυστερούν σημαντικά. Σε ποια βάση θα υπολογίζεται το clawbackμ Επί των παραγγελιών ή επί των πληρωμών;
d. Πως θα είναι υποχρεωμένες οι φαρμακευτικές εταιρείες να καταβάλλουν clawback επί παραγγελιών των νοσοκομείων οι οποίες είναι εγκεκριμένες από τις αρμόδιες ΥΠΕ και το Υπουργείο Υγείας, καθώς επί της παραγγελίας αναγράφεται ο Αριθμός ημοσίευσης Απόφασης (Α Α) στη ιαύγεια για την έγκριση της δαπάνης;
e. Πως θα μπορεί ο Υπουργός ή η ΥΠΕ με μια απλή απόφασή τους να επιβάλλουν επί της ουσίας την παροχή δωρεάν φαρμάκων από τις εταιρείες προς τα δημόσια νοσοκομεία, στο ύψος που αυθαίρετα θα επιθυμούν; Αυτή η πράξη θα είναι στην ουσία η επιβολή φόρου και υπάρχουν αμφιβολίες αν θα μπορεί να γίνει δεκτή στην ισχύουσα νομική τάξη.
f. Η επιβολή clawback θα καταργήσει κάθε δυνατότητα παροχής εκπτώσεων και ειδικών συμφωνιών των φαρμάκων καθώς, εάν πληρώνουν clawback, οι εταιρείες δεν θα έχουν κίνητρο να παρέχουν εκπτώσεις. Αν εξαιρεθούν όσα παρέχουν εκπτώσεις τότε θα μπορούν τα λίγα προϊόντα που θα παραμείνουν να καταβάλλουν όλο το ποσό της υπέρβασης;
vii. Με βάση τις παραπάνω σκέψεις προτείνουμε τη συγκεκριμένη διαπραγματευτική τακτική προς τους δανειστές έτσι ώστε να μπορέσουμε και τη φαρμακευτική δαπάνη να ελέγξουμε και οι ασθενείς να έχουν πρόσβαση στις κατάλληλες γι’ αυτούς θεραπείες.
Οι φαρμακευτικές εταιρείες έχουν συνδράμει την πολιτεία σημαντικά τα τελευταία χρόνια για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης. Αναμένεται το 2015 να καταβάλλουν άνω των 700 εκατομμυρίων σε rebates και clawback. Η υπέρβαση στο νοσοκομειακό προϋπολογισμό αναμένεται να είναι τουλάχιστον 130 εκατομμύρια με δεδομένα 2015 και χωρίς τα κίνητρα υπέρβασης της δαπάνης που επιβάλλει η πρόσφατη ρύθμιση. Με το δεδομένο αυτό είναι προφανές ότι αν οι επιστροφές των εταιρειών ξεπεράσουν τα 900 εκατομμύρια ευρώ, τότε η αναλογία χρηματοδότησης της φαρμακευτικής περίθαλψης μεταξύ κυβέρνησης και εταιρειών θα είναι 2,51 δις δημόσια φαρμακευτική δαπάνη και 0,9 δις οι φαρμακευτικές εταιρείες. Δηλαδή οι φαρμακευτικές εταιρείες θα συνεισφέρουν στο σύστημα περισσότερο από το 1/3 της συνολικής δημοσίας δαπάνης και σχεδόν όσο η μισή δαπάνη του ΕΟΠΥΥ. Κανένα σύστημα υγείας δεν μπορεί να καταστεί βιώσιμο με αυτή τη χρηματοδοτική δομή.
Μπορούμε μαζί να διαπραγματευθούμε μια καλύτερη λύση προς τους δανειστές. Αρκεί να το πιστέψουμε, να συνεργασθούμε για να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα που αφορά σε ολόκληρη τη φαρμακευτική βιομηχανία στη χώρα μας, ελληνικών και μη συμφερόντων», καταλήγει η ανακοίνωση του Επιμελητηρίου.

Related Posts

%d bloggers like this: