ZoomNews

Η βαριά Βαλκανική σκιά επάνω μας

Γράφει ο Αντώνης Παπαγιαννίδης

Τα δύο πράγματα δεν συσχετίζονται άμεσα, όμως όχι πολύ κάτω από την επιφάνεια υπάρχει ένα δυσάρεστο υπόγειο ρεύμα που τα συνδέει. Αναφερόμαστε στην αδιανόητη – και όμως τόσο άμεση, κοντινή! – εμπειρία του προπηλακισμού μέχρι λυντσαρίσματος του Δημάρχου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη από τραμπούκους, διότι «τόλμησε» να παραστεί σε εκδήλωση μνήμης για την γενοκτονία των Ποντίων. Και στην δυσάρεστη περιπέτεια με την, διαρκείας μόλις δυο 24ωρων απόπειρα να διευκολυνθεί η σημερινή Κυβέρνηση της πΓΔΜ να προχωρήσει λύση erga omnes για το ονοματολογικό με την σύνθετη ονομασία Ρεπούμπλικα Ιλιντένσκα Μακεντόνιγια/Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ιλιντεν: ονομασία που απ’ όλες όσες είχαν συζητηθεί (Νέα, Άνω, Βόρεια κοκ Μακεδονία) ήταν η πλησιέστερη προς εθνικιστική/αλυτρωτική συμπαραδήλωση.

Βαριά θλίψη και αποκαρδίωση κι από τα δυο περιστατικά, καθώς δείχνουν πόσο κοντά μας βρίσκεται και λειτουργεί η εύφλεκτη ύλη της μισαλλοδοξίας και των εθνικισμών. Η ιδιαίτερη φιγούρα του Μπουτάρη, με τις προσπάθειές του να λειτουργήσει ως καταλύτης την μια της ΕλληνοΤουρκικής προσέγγισης, την άλλη ανοίγματος προς την πΔΓΜ, την τρίτη ως γέφυρα προς το Ισραήλ και σβησίματος μνημών αντισημιτισμού, έχει πολλές φορές δημιουργήσει αντιδράσεις. Όμως μια ανοιχτή και απροκάλυπτη βίαιη επίθεση φέρνει τα πράγματα σε άλλο επίπεδο, πλέον: η ντροπιαστική απουσία Αστυνομίας στο επεισόδιο θύμισε εποχές παρακράτους που η συμπρωτεύουσα γνώρισε πικρά , ενώ το γεγονός ότι εν ονόματι των Ποντίων – ανθρώπων που οι πρόγονοί τους γνώρισαν την πιο άγρια και φονική βία – ασκείται τώρα βία τραμπουκισμού δείχνει ότι κάτι πλέον «ξεφεύγει».

Το αν θα ασκηθούν άμεσα διώξεις – όχι επιδερμικές, αλλά για σκοπούμενες βαριές σωματικές βλάβες, αν μη για απόπειρα ανθρωποκτονίας από τα κατάλοιπα Κράτους – είναι ήδη σημαντικό. Κυρίως όμως το αν τα Ποντιακά σωματεία θα σηκωθούν οργισμένα να κατακεραυνώσουν τους τραμπούκους που λερώνουν το όνομά τους, αυτό είναι που προέχει – γιατί οι καταδικαστικές τοποθετήσεις των πολιτικών, λίγο ενδιαφέρουν όσο κι αν είναι αναγκαίες.

Στην υπόθεση, τώρα, της προσπάθειας να διευκολυνθεί η πλευρά Ζάεφ/Ντιμιτρόφ περάσει από τις εσωτερικές διαδικασίες της πΓΔΜ ονομασία με ισχύ erga omnes με αναφορά στην μνήμη της Επανάστασης του Ίλιντεν, δηλαδή σε μια εξέγερση που λειτουργεί μεν θεμελιωτικά για το Σλαβομακεδονικό στοιχείο με Βουλγαρική ρίζα, αλλά λειτουργεί τραυματιστικά για την Ελληνική ιστορική μνήμη – ακόμη και σχετικά πρόσφατη μνήμη – καθώς φέρνει συνηχήσεις κομιτατζήδων και επιθετικών διεκδικήσεων, περιέπλεξε άκριτα τα πράγματα. Και τούτο σε μια φάση όπου στην Ελλάδα ωρίμαζαν οι προσπάθειες για υπέρβαση του αδιεξόδου στο ονοματολογικό με την πΓΔΜ , και διαφαινόταν αν όχι λύση τουλάχιστον όμως απόπειρα, προσπάθεια λύσης.

Εδώ εκείνο που αγνοήθηκε είναι πόσο ρηχά κάτω από την επιφάνεια κινείται ένα εκρηκτικό μείγμα εθνικής αμφισβήτησης: τα συλλαλητήρια θάπρεπε να έχουν διδάξει ότι οι λύσεις που κυοφορούνται στις διαπραγματευτικές αίθουσες δεν περνούν ξώφαλτσα στην κοινή γνώμη.

Ας μην το παραβλέπουμε: βαριά η Βαλκανική σκιά πέφτει επάνω μας. Χρειάζεται και προσοχή και επαγρύπνηση για να μην δυσλειτουργήσει η κατάσταση.

Πηγή: eniconomia.gr

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

%d bloggers like this: