ZoomNews

Πώς η “κυβέρνηση Τζαμάικα” της Μερκελ μπορεί να φέρει εκλογές στην Ελλάδα

Του Γιώργου Κουβαρά

Το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών είναι λογικό να προκαλεί ανησυχία στην Αθήνα και να οδηγεί σε επανασχεδιασμό της πολιτικής και πιθανόν ακόμη και της εκλογικής στρατηγικής του Αλέξη Τσίπρα. Τα νέα από τις γερμανικές εκλογές δεν είναι πολύ αισιόδοξα για την Ελλάδα. Όχι μόνο δεν ενισχύθηκαν οι Σοσιαλδημοκράτες, που θα μπορούσαν να πιέσουν για μια χαλάρωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας και για ρύθμιση χρέους, αλλά αντιθέτως ενισχύθηκαν οι πολιτικές δυνάμεις που απειλούν με grexit απαιτώντας ακόμη μεγαλύτερες θυσίες από τους Έλληνες.

Ας δούμε ποια είναι τα δεδομένα μετά τις γερμανικές εκλογές: Πρώτον, οι Σοσιαλδημοκράτες αποχαιρετούν τον κυβερνητικό συνασπισμό, για να διασώσουν την ενότητα του βαριά λαβωμένου κόμματός τους. Όπως αποδείχτηκε, η επένδυση της ελληνικής κυβέρνησης στον Σουλτς, που δήθεν θα άλλαζε τα πράγματα υπέρ των ελληνικών συμφερόντων μετά τις εκλογές, ήταν άλλη μια εσφαλμένη εκτίμηση, που βασίστηκε σε ψευδαισθήσεις… Δεύτερον, οι διεργασίες για το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης θα κρατήσουν αρκετά μεγάλο διάστημα. Κι αυτό γιατί η “κυβέρνηση Τζαμάικα” που είναι στα σκαριά (Χριστιανοδημοκρατες, Πράσινοι, Φιλελεύθεροι, με χρώματα κίτρινο, πράσινο και μαύρο, σαν τη σημαία της Τζαμάικα) θα χρειαστεί τουλάχιστον τρεις μήνες για να φτάσει σε προγραμματική συμφωνία, λόγω των σημαντικών διαφορών των τριών επίδοξων κυβερνητικών εταίρων. Τρίτον, η καγκελάριος Μέρκελ, καταγράφοντας το μικρότερο ποσοστό στην ιστορία των Χριστιανοδημοκρατών, θα είναι πολύ πιο ευάλωτη στην πίεση της ενισχυμένης Ακροδεξιάς αντιπολίτευσης (Εναλλακτική για τη Γερμανία) αλλά και των εταίρων της, των Φιλελεύθερων, σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση της Ελλάδας. Τόσο στην Οικονομία όσο και στο Προσφυγικό. Τέταρτον, ο… κακός μας μάγος Σόιμπλε, τον οποίο η Μερκελ έχει τώρα ακόμη περισσότερο ανάγκη, πιθανότατα θα είναι λιγότερο σκληρός από έναν άλλον ΥΠΟΙΚ, προερχόμενο από τους Φιλελεύθερους, σε βαθμό που μπορεί και να τον… νοσταλγήσουμε κίολας, αν αλλάξει πόστο!

Με αυτά τα δεδομένα στο Βερολίνο, η Αθήνα έχει μπροστά της δυο ενδεχόμενα: Το πρώτο είναι να κλείσει τάχιστα την 3η αξιολόγηση, πριν καν σχηματιστεί η νέα γερμανική κυβέρνηση. Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει να υπερβεί ο ΣΥΡΙΖΑ τις γνωστές του παθογένειες και ιδεοληψίες και ταυτόχρονα να εξαντλήσουν και οι δανειστές όλη την καλή τους διάθεση. Ούτε το ένα, ούτε το άλλο έχει ξανασυμβεί, οπότε εύλογα διατηρούμε τις επιφυλάξεις μας. Πόσο μάλλον, όταν πληροφορούμαστε ότι ήδη οι δανειστές ζητούν πριν έρθουν στην Αθήνα κάποιες αλλαγές στα εργασιακά και επίσης πιέζουν αφόρητα για πλειστηριασμούς εδώ και τώρα.

Υπάρχει όμως και το δεύτερο ενδεχόμενο, που μπορεί να προκύψει είτε ως συνέπεια της πιθανής καθυστέρησης, είτε ως στρατηγική επιλογή του πρωθυπουργού. Και αυτό δεν είναι άλλο από την επανάληψη του “δράματος” που ζήσαμε στη 2η αξιολόγηση. Με μια πιο σκληρή γερμανική κυβέρνηση, με τη λύση στο θέμα του χρέους να απομακρύνεται και με τους δανειστές – καθ’ υπόδειξη του Βερολίνου – να ζητάνε τουλάχιστον την εφαρμογή των ψηφισθέντων μέτρων του 2019 και του 2020 νωρίτερα, μειώνονται δραματικά τα περιθώρια του success story που οδηγεί σε εκλογές στο τέλος της τετραετίας.

Με λίγα λόγια, ο Αλέξης Τσίπρας, που κάποτε έλεγε “go back Mrs Merkel, go back Mr Scheuble” και πριν από λίγο ακόμη καιρό ήλπιζε σε θετικές εξελίξεις μετά τις γερμανικές εκλογές, προσγειώνεται ξανά σε μια πραγματικότητα που δεν τον βολεύει. Έχει αποδείξει ότι είναι προσαρμοστικός τύπος, αλλά – κακά τα ψέματα- τα περιθώρια ελιγμών στενεύουν.

Κι όταν συμβαίνει αυτό για μια κυβέρνηση, σημαίνει ότι οι εκλογές πλησιάζουν. Πιθανότατα την άνοιξη, λίγους μήνες μετά το σχηματισμό της νέας γερμανικής κυβέρνησης…

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

%d bloggers like this: