ZoomNews

Σοσιαλδημοκρατία χωρίς όραμα δεν υπάρχει

Του Γιώργου Πιέρρου

Ένας στους δύο νέους που ζουν στην Ελλάδα εξαρτάται οικονομικά απόλυτα από την οικογένεια του σύμφωνα με την πρόσφατη έρευνα της ΔιαΝεοσις. Την ίδια ώρα παρά τα υψηλά ποσοστά ανεργίας μόνο το 15% των νέων από 18 έως 35 θεωρεί πιθανό να βρει δουλειά τους επόμενους μήνες, γεγονός που σημαίνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία έχει πάψει πλέον ακόμα και να ελπίζει.

Η κρίση μπορεί να βαθαίνει, οι επιπτώσεις της λιτότητας να αυξάνονται κατακόρυφα ειδικά για τους νέους ωστόσο το ζήτημα της διαγενεακής δικαιοσύνης παραμένει στο περιθώριο. Φαντάζει παράλογο και όμως είναι λογικό ενώ παράλληλα εξηγεί και έναν από τους λόγους για τους οποίους έχει απαξιωθεί το πολιτικό σύστημα, που δεν δείχνει να ενδιαφέρεται για ότι δεν μπορεί άμεσα να του δώσει αντάλλαγμα. Με λίγα λόγια η ατζέντα του διαγενεακού απαιτεί από τους πολιτικούς να επικεντρωθούν στη δημιουργία προτάσεων για αυτούς που δεν μπορούν να τους ψηφίσουν. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο τα κόμματα δίνουν δευτερεύουσα σημασία στο ζήτημα, παρά το γεγονός ότι επικαλούνται συνεχώς τους νέους και την ανάγκη συμμετοχής τους στην πολιτική και κοινωνική ζωή.

Η διόγκωση του δημόσιου χρέους, το μη λειτουργικό ασφαλιστικό σύστημα, η περιβαλλοντική υποβάθμιση και οι συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα που καλούνται να αντιμετωπίσουν (όσοι δουλεύουν) καθώς και η απώλεια θέσεων εργασίας είναι ζητήματα που αφορούν τους νεότερους που καλούνται να ζήσουν με αυτά. Την ίδια ώρα η Ελλάδα αποσπά άλλη μια αρνητική πρωτιά, πρόκειται για την χώρα με την μεγαλύτερη διαγενεακή ανισότητα στην Ε.Ε. καθώς σύμφωνα με έρευνες ξοδεύονται 7 φορές περισσότερα χρήματα για τους γηραιότερους από ότι για τους νεότερους.

Η εικόνα που διαμορφώνεται δεν αφήνει περιθώρια για ελπίδες αν μείνει ως έχει, η ανεργία βρίσκεται στα ύψη, ενώ μαζί με την τάση για μικρότερες οικογένειες ο πληθυσμός γερνά, με συνέπεια σε λίγα χρόνια ο ένας στους τέσσερις Έλληνες να είναι συνταξιούχος.

Όλα δείχνουν ότι το ζήτημα της διαγενεακής δικαιοσύνης πλέον δεν αποτελεί πολυτέλεια αλλά προϋπόθεση βιωσιμότητας. Παρά τις αντιξοότητες, οι γνώσεις, το υψηλό μορφωτικό επίπεδο των νέων, η εξοικείωση τους με το διαδίκτυο σε συνδυασμό με την τεχνολογική ευφυΐα και την επαφή τους με τις καινοτόμες μεθόδους ανά τομέα τους κάνουν να μπορούν να συνεχίσουν να ελπίζουν και να δημιουργούν.

Αυτό είναι και το μεγαλύτερο στοίχημα της σοσιαλδημοκρατίας που ψάχνει να βρει τα πατήματα της, η επαναφορά του αιτήματος για κοινωνική δικαιοσύνη με έναν επίκαιρο στόχο δηλαδή το δικαίωμα των νέων να ελπίζουν. Μπορεί το διαγενεακό να μην φέρνει άμεσα ψήφους, φέρνει ωστόσο όραμα και κάτι που ξέχασαν οι εκφραστές της είναι πως σοσιαλδημοκρατία χωρίς όραμα δεν υπάρχει.

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *