ZoomNews

To Brexit ισχύει ήδη για την Ελλάδα

Του Γιώργου Κύρτσου

Το θέμα που κυριαρχεί στις Βρυξέλλες είναι το δημοψήφισμα που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 23 Ιουνίου στο Ηνωμένο Βασίλειο, για να αποφασίσουν οι πολίτες εάν η χώρα θα μείνει στην Ε.Ε. ή θα αποχωρήσει, πραγματοποιώντας το Brexit.

Παρά τον ευρωσκεπτικισμό που διακρίνει ένα μεγάλο τμήμα της πολιτικής τάξης και της κοινής γνώμης του Ηνωμένου Βασιλείου, η σημασία της συμμετοχής στην Ε.Ε. της χώρας, που έχει τη δεύτερη σημαντικότερη οικονομία μεταξύ των 28 και τη μεγαλύτερη ίσως στρατιωτική και διπλωματική επιρροή σε ζητήματα παγκόσμιου ενδιαφέροντος, είναι τεράστια. Μια Ε.Ε. χωρίς το Ηνωμένο Βασίλειο θα έχει μικρότερες δυνατότητες και θα πρέπει να αναζητήσει μια νέα στρατηγική μέσα από μεγάλες δοκιμασίες.

Ανεξάρτητα πάντως από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 23ης Ιουνίου, το Ηνωμένο Βασίλειο έχει, για τους δικούς του λόγους, αποτραβηχτεί από τη διαχείριση σημαντικών θεμάτων ελληνικού ενδιαφέροντος.

Η διαχείριση του χρέους

Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στη διαχείριση του χρέους του ελληνικού δημοσίου, η οποία επιχειρείται σε επίπεδο ευρωζώνης. Οι βρετανικές τράπεζες ακολούθησαν μια προσεκτική πολιτική σε σχέση με την οικονομία μας και δεν ανέλαβαν μεγάλο ελληνικό ρίσκο. Έτσι, όταν βρεθήκαμε σε αδιέξοδο μετά τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση του 2008-2009 δεν υπήρξε μεγάλη πίεση για τη βρετανική κυβέρνηση, όπως για τη γερμανική και τη γαλλική, να πάρει μέρος στη χρηματοδότηση του πρώτου προγράμματος ελληνικής “διάσωσης”.

Το περασμένο καλοκαίρι ο Συντηρητικός πρωθυπουργός κ. Κάμερον κινήθηκε με δυναμικό τρόπο για να αποτρέψει τη διάχυση του κόστους χρηματοδότησης του τρίτου ελληνικού προγράμματος-μνημονίου από τις 19 χώρες της ευρωζώνης στις 28 της Ε.Ε. Αυτή άλλωστε είναι μία από τις βασικές θέσεις που προώθησε ο κ. Κάμερον, για να αλλάξουν οι όροι συμμετοχής του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ε.Ε. και να μπορέσει να επιχειρηματολογήσει, ως πρωθυπουργός, κατά του Brexit. Δημιουργούνται κάποιες δικλείδες ασφαλείας ώστε αποφάσεις των χωρών που συμμετέχουν στην ευρωζώνη να μη δεσμεύουν τις χώρες της Ε.Ε. που δεν έχουν καμία διάθεση να περάσουν στο ευρώ και οι τελευταίες να μπορούν να θέσουν το ζήτημα της προάσπισης των συμφερόντων τους στο επίπεδο των 28.

Βρετανικές αμαρτίες

Οι Βρετανοί θεωρούν ότι από τη στιγμή που οι τράπεζες και γενικότερα η οικονομία τους είχε περιορισμένη έκθεση στον ελληνικό κίνδυνο, δεν είχαν κανένα λόγο να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Γάλλων και των Γερμανών που πρωταγωνίστησαν στα τρία ελληνικά προγράμματα-μνημόνια. Στην αντίληψή τους άλλωστε, η υπερχρέωση του ελληνικού δημοσίου είναι πρώτα και κύρια ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων και του ελληνικού λαού.

Ανάλογες αποστάσεις ασφαλείας κρατάει το Λονδίνο και στο ζήτημα των προσφυγικών-μεταναστευτικών ροών. Είναι γνωστό ότι η βρετανική κυβέρνηση δεν έχει καμία διάθεση να αναλάβει την υποχρέωση οικονομικής και κοινωνικής ενσωμάτωσης μεγάλου αριθμού προσφύγων, σε μια περίοδο κατά την οποία το ξενοφοβικό Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP) θέτει την πολιτική ατζέντα και δεσμεύει με την επιχειρηματολογία του τη δεξιά πτέρυγα του Συντηρητικού Κόμματος. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν πρόβλημα να αναγνωρίσουν πλήρως τα δικαιώματα των χαμηλόμισθων εργαζόμενων που προέρχονται από άλλες χώρες της Ε.Ε., όπως η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Ρουμανία και η Ελλάδα, και δεν έχουν καμία διάθεση να κάνουν ένα εντυπωσιακό άνοιγμα στην κατεύθυνση των προσφύγων.

Κατά την άποψή μου, οι Βρετανοί έχουν ηθική και πολιτική υποχρέωση να συμμετάσχουν στη διαχείριση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ρευμάτων ανάλογα με τις οικονομικές και κοινωνικές δυνατότητες της χώρας τους. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα εκατομμύρια των προσφύγων δημιουργήθηκαν ύστερα από αποτυχημένες ή ημιτελείς στρατιωτικές επεμβάσεις, στις οποίες το Ηνωμένο Βασίλειο είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Η διάλυση του Αφγανιστάν, του Ιράκ και της Λιβύης πραγματοποιήθηκε και στη βάση του στρατηγικού σχεδιασμού των βρετανικών κυβερνήσεων. Ποιος δεν θυμάται τον Εργατικό πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου κ. Μπλερ, ο οποίος διαβεβαίωνε σε όλους τους τόνους ότι ο αιμοσταγής δικτάτορας του Ιράκ Σαντάμ Χουσεΐν είχε στη διάθεσή του όπλα μαζικής καταστροφής και γι’ αυτό έπρεπε να υπάρξει άμεση στρατιωτική επέμβαση στο Ιράκ. Τα όπλα μαζικής καταστροφής του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν αποδείχτηκαν φυσικά ανύπαρκτα, όπως και η βρετανική πολιτική για την επίτευξη κάποιας ομαλότητας στο Ιράκ μετά την πτώση του τυραννικού καθεστώτος.

Το Brexit λοιπόν είναι ήδη γεγονός για δύο ζητήματα μεγάλου ελληνικού ενδιαφέροντος, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να γενικευτεί σε βάρος της Ε.Ε.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Μακεδονία

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

%d bloggers like this: