ZoomNews

Το νέο μέσα στο παλιό

Της Αγγελικής Σπανού

Στην Δημοκρατική Συμπαράταξη υπάρχει ευφορία μετά την συμφωνία της Φ. Γεννηματά με τον Γ. Παπανδρέου που έφερε το ΚΙΔΗΣΟ στο συμμαχικό σχήμα. Θεωρούν ότι έτσι επιτυγχάνεται συσπείρωση και ότι, παρά τη ρητορική διαφωνία του Ευ. Βενιζέλου, σύντομα θα δημιουργηθεί η εντύπωση της ενδυνάμωσης και της προοπτικής κατάκτησης ακόμη και διψήφιου εκλογικού ποσοστού. Υπάρχει, ακόμη, αισιοδοξία ότι οι τρεις πρώην υπουργοί (Διαμαντοπούλου, Φλωρίδης, Ραγκούσης) που επιχειρούν τη δημιουργία νέου κόμματος στον ενδιάμεσο χώρο, τελικά θα γυρίσουν στο μαντρί και θα διαπραγματευτούν τους όρους της συνεργασίας τους με τους άλλους, όταν/αν οι δημοσκοπήσεις δείξουν ότι το 3% αποτελεί χίμαιρα. Το γεγονός, άλλωστε, ότι η κοινοβουλευτική ομάδα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, μετά την επιστροφή του Λ. Γρηγοράκου και την ένταξη του Α. Ιλχάν που έφυγε από το Ποτάμι, είναι ισοδύναμη με αυτή της ΧΑ, έχει κάποια αξία στο συμβολικό επίπεδο, με την έννοια ότι θα κερδηθεί η τρίτη θέση στη Βουλή μετά από μια ακόμη μεταγραφή (κάτι πολύ πιθανό).

Στο σημείο αυτό τελειώνουν τα καλά νέα για την Χαριλάου Τρικούπη και αρχίζουν τα σκληρά διλήμματα.

-Η Δημοκρατική Συμπαράταξη διχάζεται ως προς τον στρατηγικό της προσανατολισμό. Η γραμμή ίσων αποστάσεων που επέλεξε η Φ. Γεννηματά δεν πείθει καν τους συντρόφους της που άλλοι κοιτάζουν προς τα δεξιά και άλλοι προς τα αριστερά. Το σύνθημα “δεν ετεροκαθοριζόμαστε” και “δεν είμαστε δεκανίκι κανενός” εξαντλεί τα όριά του όταν ζητούνται απαντήσεις σε πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα (να γίνουν εκλογές ή να μην γίνουν, να κλείσει η αξιολόγηση όποια μέτρα και αν απαιτηθούν ή να μην κλείσει, να μειωθούν ή να μη μειωθούν κύριες συντάξεις αν οι πιστωτές μας βάλουν το μαχαίρι στο λαιμό, να μειωθεί ή όχι το αφορολόγητο).

-Η Δημοκρατική Συμπαράταξη έχει γερασμένο κοινό, σύμφωνα με την ανάλυση των εκλογικών αποτελεσμάτων στα χρόνια της κρίσης, και δυσκολεύεται να επικοινωνήσει με νεότερα ακροατήρια. Ο τρόπος με τον οποίο πολιτεύονται (τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα, τα ίδια και τα ίδια κλισέ) δεν δείχνει διάθεση ουσιαστική αλλαγής, ενώ όταν ως ανανέωση και εξέλιξη προβάλλεται η επιστροφή του ΓΑΠ, τότε τίθεται και θέμα ορισμού των εννοιών που οι επαγγελματίες της κεντροαριστεράς αντιλαμβάνονται με έναν δικό τους τρόπο.

Με άλλα λόγια, η Δημοκρατική Συμπαράταξη (δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και οι δορυφόροι του) έχει αλλάξει τον τίτλο και την ταμπέλα μένοντας ακίνητη στα υπόλοιπα, ενώ αναφέρεται στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία επί της αρχής χωρίς να εκφέρει προγραμματικό λόγο που να πείθει ότι υπάρχει ιδεολογία και πολιτική πρόταση πέρα από την αγωνία της συμμετοχής στην εξουσία με την οποία ταυτίστηκε στη διάρκεια της μεταπολίτευσης.

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

%d bloggers like this: