ZoomNews

Το θέατρο ως στρατηγική διαπραγμάτευσης

Του Γιώργου Κουβαρά

Κοντεύουν πια πέντε μήνες από την εκλογή της νέας κυβέρνησης, η οποία υποτίθεται ότι ήρθε να καταργήσει το Μνημόνιο, να δώσει τέλος στη λιτότητα και να βάλει τη χώρα σε αναπτυξιακή τροχιά.

Αν επιχειρήσει κανείς έναν απολογισμό αυτών των πέντε μηνών, θα συνειδητοποιήσει ότι το Μνημόνιο είναι εδώ, η λιτότητα βαθαίνει και η ύφεση επιστρέφει με δραματικό τρόπο.

Το χειρότερο όμως δεν είναι τι έχει συμβεί μέχρι τώρα αλλά το τι μέλλει να μας συμβεί από δω και πέρα. Ενώ η πλειοψηφία του ελληνικού λαού είχε πιστέψει ότι μας περιμένουν καλύτερες μέρες, μέσα από μια επιτυχή διαπραγμάτευση με τους δανειστές, βρισκόμαστε τώρα μπροστά σε ένα νέο δίλημμα, το οποίο όσο κι αν δεν ομολογείται, είναι απολύτως πραγματικό: Ή θα ακολουθήσουμε το δρόμο της άγριας λιτότητας που απαιτούν οι δανειστές, προκειμένου να συνεχίσουν να μας χρηματοδοτούν, ή θα οδηγηθούμε στην περιπέτεια της εξόδου από το ευρώ, με άγνωστες και απρόβλεπτες συνέπειες, οι οποίες πάντως, μεσοπρόθεσμα, θα είναι ακόμη πιο σκληρές από την άγρια λιτότητα.

Πώς φτάσαμε ως εδώ; Κοροϊδεύοντας τους εαυτούς μας. Λέγοντας ψέματα και ξανά πάλι ψέματα, για να δικαιολογήσουμε τα προηγούμενα. Παρασυρμένοι από φαντασιώσεις. Ζαλισμένοι από την ψευδοεπαναστατική μέθη που καλλιέργησαν τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα.

Έχει καταναλωθεί πολύ μελάνι πάνω στην έννοια της “διαπραγμάτευσης”. Αν οι προηγούμενοι την έκαναν σωστά ή έλεγαν σε όλα “ναι”, αν οι επόμενοι την έκαναν “σκληρή” και άλλα τέτοια στερεότυπα… Στην πραγματικότητα, αυτό που έχει συμβεί στη χώρα είναι ότι η διαπραγμάτευση με τους δανειστές έλαβε εδώ χαρακτηριστικά θεατρικής παράστασης.

Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά των προηγούμενων από τους επόμενους σε ό,τι αφορά το θέατρο της διαπραγμάτευσης: Οι μεν το χρησιμοποίησαν ως τακτική, για εσωτερική κατανάλωση, οι δε το έχουν αναγάγει σε στρατηγική επιλογή.

Το κακό με το θέατρο είναι ότι το τέλος του έργου δε θα το γράψουμε εμείς μόνοι μας, αλλά μαζί με τους δανειστές. Και, όπως φαίνεται, το έργο δε θα έχει το happy end που φανταζόμασταν στο ξεκίνημά του, όταν ο Αλέξης Τσίπρας μας έλεγε ότι η Μέρκελ θα δεχθεί τις ελληνικές θέσεις και “θα ναι μέρα μεσημέρι”.

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

%d bloggers like this: